صلاح‌جويى و قضاوت خودپسندانه ، نپردازند . 16 قرآن شريف به مسلمين توصيه مىكند كه امتزاج روحى خود را به داخل جامعه اسلامى ، كه همان جامعه تقوا و خداشناسى است ، مخصوص كنند و هرگز با جامعه‌هاى غيراسلامى كه جامعهء شرك وثنيّت و جامعهء اهل كتاب ( نصارى و يهود و مجوس ) باشد ، امتزاج روحى كه به موجب تأثير در روش زندگى ( رابطهء ولايت ) است ، برقرار نسازند . 17 قرآن شريف نتايج اين امتزاج روحى و رابطهء ولايت را تصريحاً و تلويحاً در چندين جا به مسلمين گوش‌زد مىنمايد . مىفرمايد : شما مسلمان‌ها تا كنون ( آخر عهد نبى اكرم صلى الله عليه و آله ) از جهت سيادت و استقلال دينى در خطر مطامع جامعه‌هاى غيرمسلمان بوده هر لحظه با زوال و انهدام تهديد مىشديد ، ولى امروز ديگر كفار از در هم شكستن جامعهء دينى متشكل شما ، مأيوس شدند ، بنابر اين ديگر از بيگانگان مترسيد و در امن باشيد كه هرگز نخواهند توانست اين نعمت را از دست شما بگيرند و عقايد دينى شما را كه روش اسلامى است ، در هم ريزند . ديگر از كفّار مترسيد ، ولى از خدا بترسيد ، زيرا اگر از روشى كه خدا برايتان قرار داده ( روش اتفاق در عمل به كتاب و سنت ) منحرف شده روش ديگرى كه روش ديگران است ، اتخاذ كرديد ، خدا همان معامله را كه با ديگران كرد و نعمت سعادت معنوى و رفاهيّت زندگى دنيوى را از دست‌شان گرفت و سنگ تفرقه ميان‌شان انداخت و با انواع عذاب‌ها كه نازل كرد و هرگونه سيادت و استقلال صورى و معنوى را از آنها سلب نمود ، همان معامله را با شما نيز مىكند . 18 و نيز قرآن شريف تلويحاً در پيش‌بينىهاى خود ( كه از اخبار غيبى و ملاحم قرآن بايد شماره شود ) اشاره مىكند كه افراد جامعهء اسلامى ، به واسطه روابط كه با جامعه بيرون از اسلام مستقر خواهند كرد ، احكام قرآن را به واسطهء عذرها و بهانه‌هايى ، يكى